มกราคม 2023 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 54 / 83

ถ้าคนทำบาปเยอะ ๆ ในยุคสีธรรมเสื่อม พยามาร์จะเอาบาปของทุกคนมารวมกัน ส่งกลับมา...ทำให้ปวิณาศได้ ๑๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕

บุญ...เราต้องทำเอง อย่าไปหวังให้ใครเขาทำให้เราเลย บางที่แบ่งทรัพย์ไว้ให้ลูกหลานตอนมีชีวิตอยู่ พอเราตายแล้ว ต้องมานั่งดู เมื่อไหร่อ...เขาจะทำบุญอุทิศให้สักที ทำเองดีกว่า สุขไปเลย จะได้เป็นต้นบุญต้นแบบ

อย่าไปกู้เงินมาทำบุญ ทำให้หมดใจ แต่ อย่าให้หมดตัว ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕

อย่ากู้หนี้มาทำบุญ เพราะจะทำให้เดือดร้อน เราทำด้วยตัวของเราเอง เท่าที่จะทำได้ ถ้าทำคนเดียวไม่ได้ ก็ไปชวนคนอื่นมาช่วยทำ 4 มกราคม พ.ศ. 2551

ใครรวย ก็ไม่เท่า เรารวย ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕

ช่วงไหนที่กระแสจิตของมนุษย์ ตั้งมั่นอยู่ในคุณงามความดี ทุกคนมั่นทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ช่วงนั้นบ้านเมืองจะอยู่เย็นเป็นสุข เศรษฐกิจจะเฟื่องฟู ดิน อากาศ ฟ้าก็ถูกต้องตามฤดูกาล ทุกคนจะมีความสุขกายสบายใ

ช่วงไหนที่กระแสจิตของมนุษย์ตกต่ำ ถูกกระแสบาปปูกุศลเข้าครอบงำ ช่วงนั้นเศรษฐกิจจะฝืดเคือง ฝนฟ้าไม่ตกต้องตามฤดูกาล ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๑

อย่าหวงแหนทรัพย์ เพราะทรัพย์นั้นออกจากไว้อดูแลสังคมแล้ว เขามีไว้สำหรับ...สร้างบารมี ๒๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๑

ในยามที่เราเจ็บไข้ป่วย ให้ใจอยู่ในบุญ ใจอยู่กับตัวเอง ๑๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๓

การเจ็บไข้ได้ป่วยเป็นเรื่องธรรมดา อย่าหวั่นไหว ทำใจนิ่งๆ ถึงแม้จจะสะดั้งหวาดกลัวแค่ไหน ก็ทำเฉย ๆ... แล้วบุญจะได้ช่องคอยดูแลเรา ๑๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๓

เมื่อเรานอนป่วยอยู่โรงพยาบาล อย่าเอาใจไปอยู่กับครอบครัว อย่าไปคิดเรื่องธุรกิจการงาน ทำใจให้สงบนี้ ๆ นักลงทุนอย่างเดียว ตอนนั้นเราต้องอาศัยบุญเป็นหลัก ๑๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๓

เวลาที่เราจะเข้าไปโรงพยาบาลเพื่อสุขภาพ ทำใจของเราให้เป็นปกติ อย่าวิตกกังวล ระลึกถึงบุญที่เราได้ทำผ่านมา แล้วอธิษฐานจิต ให้ออมหดี ยาดี ภาวนา "สัมมาอะระหัง" ในใจไล่เรื่อย ๆ ๑๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๘

ผู้เยี่ยมไข้ อย่านำเรื่องร้อนนอกเรือนใจ ไปเล่าหคนป่วยฟัง พูดเรื่องบุญ เรื่องธรรมะให้ฟัง จะทำให้ผู้ไขมีจิตใจที่บันเทิงในบุญ บันเทิงในธรรม หนักก็จะเป็นเบา เบาก็จะหาย ถ้าตายก็ไปดี ๑๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๓

ความตาย คือ ส่วนหนึ่งของชีวิต ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘

เมื่อโลกแล้วสิ่งที่เราฝากไว้ จะเป็นประกายดั่งติดตามตัว ถ สิ่งที่ทำนั้นเป็นบุญ เป็นความดี วิบากก็เป็นความสุข ความมั่งคั่งในสุดโลกสวรรค์ ถ สิ่งที่ทำนั้นเป็นบาปอุกคล ถ้าจิตสร้าหมองไม่ผ่องใส โลกแล้วก็จะไป

การเดินทาง ขึ้นอยู่กับตัวเราเป็นหลัก ไม่มีใครบันดาลใจ ๒๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘

จะเอาความชำนาญ ตอนที่เราเป็นมนุษย์ ไปใช้ในปรโลกไม่ได้เลย ปรโลกเป็นอยู่ได้ด้วยบุญและบาป ๓๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๗

กายมนุษย์มีไวสร้างบารมี บุญบาปชิงชิงชิงกันอยู่ หมองกับใสชิงชิงชิงกันอยู่ ต้องสงความใสเอาไว้ ใสจนกระทั่งเรามั่นใจว่า อยู่ในระดับที่ปลอดภัย คือ มีดวงใส ๆ องค์พระใส ๆ นั่นแหละ ถึงจะปลอดภัยจากอุบายภูมิ เ

วิบากกรรมมัน เหมือนระเบิดเวลา ที่เขาตั้งเอาไว้ในตัว พอถึงเวลา...มันก็ระเบิดดูดขึ้นมา ๑๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๖

บางคนไม่เชื่อเรื่องเวรกรรม บอกว่า มองไม่เห็น เรามองไม่เห็นกรรม หรือผลของกรรม แต่เวรกรรมมันเห็นเรา เหมือนหัวกระสุนที่วิ่งมุ่งเข้าเป้า ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕